กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 87 ฮองเฮาส่งความอบอุ่น
เซี่ยจวินเหิงที่กลับมาถึงโถงเสวียนเจิ้งเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ หลังจากนิ่งเงียบอยู่นาน
เขาก็เอ่ยถามฝูอัน “ฝูอัน เจ้าว่าการที่ฮองเฮาต้องจัดการเรื่องราวเหล่านี้อยู่ทุกวัน ดูท่าจะเปลืองสมองยิ่งกว่าอยู่ในท้องพระโรงเสียอีก”
ฝูอันก้มศีรษะลง “ฝ่าบาท บัดนี้ฮองเฮาจัดการเรื่องราวในวังหลังเหล่านี้ได้อย่างคล่องแคล่วยิ่งนัก ย่อมไม่อาจขาดการเกื้อหนุนจากพระองค์พ่ะย่ะค่ะ”
ขาดการเกื้อหนุนจากเขาไม่ได้งั้นหรือ เซี่ยจวินเหิงคิดดูอย่างละเอียดแล้ว ตนเองเพียงเป็นเถ้าแก่ผู้ปัดสวะให้พ้นตัว อย่างมากพอเกิดเรื่องก็แค่ไปปรากฏตัวครู่หนึ่ง เรื่องราวยังคงเป็นฮองเฮาที่จัดการ สิ่งเดียวที่ตนทำก็คือตั้งข้อเรียกร้องเหล่านั้นกับฮองเฮา