ตอนที่ 17 ความลับเล็กๆ ของเจิ้นกับฮองเฮาหรือ?

ตอนที่ 17 ความลับเล็กๆ ของเจิ้นกับฮองเฮาหรือ?

“เจาอี๋พระนาง ท่านว่าฮองเฮาในยามนี้ช่างรู้จักผ่อนปรนหนักเบาเสียจริง เมื่อวานเสียนเฟยหักหน้านางฉาดใหญ่ต่อหน้าธารกำนัล แต่นางกลับปล่อยผ่านไปเฉย ๆ เสียได้”

จ้าวเจี๋ยอวี๋ก้าวตามติดอยู่ข้างกายหลี่เจาอี๋ พลางเอ่ยกระซิบเสียงแผ่ว

“นั่นน่ะสิ ฮองเฮาเหนียงเหนียงในยามนี้ราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ราวกับเห็นผีอย่างไรอย่างนั้น” หลี่เจาอี๋เองก็ลดเสียงต่ำลง ยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูจ้าวเจี๋ยอวี๋

จ้าวเจี๋ยอวี๋ได้ยินดังนั้นก็ชะงักฝีเท้าลงทันควัน จากนั้นจึงมองไปยังหลี่เจาอี๋ด้วยสีหน้ากระจ่างแจ้ง พลางพยักหน้าหงึก ๆ

พรุ่งนี้ก็จะเป็นวันขึ้นหนึ่งค่ำอีกครา ฮ่องเต้ย่อมต้องเสด็จไปยังตำหนักของฮองเฮา ดังนั้นในคืนวันที่สามสิบค่ำวันนี้ การที่จะทรงเรียกถวายตัวคนใหม่หรือไม่ จึงเป็นเรื่องที่เหล่าสนมใหม่ทุกคนล้วนจับตามองเป็นพิเศษ

ทว่าเซี่ยจวินเหิงมิได้เรียกพบผู้ใด ทรงเข้าบรรทมที่ตำหนักอี้เต๋อตามลำพัง

เช่นนี้แล้ว เจิ้งเหลียงอี๋จึงเป็นเพียงคนเดียวในบรรดาสนมใหม่ที่ได้ถวายตัวในเดือนแรกที่เข้าวัง เรียกได้ว่าโดดเด่นไร้ผู้ทัดเทียมในหมู่คนใหม่ด้วยกัน

เหล่าสนมใหม่แทบจะเหยียบธรณีประตูโถงข้างตำหนักปี้หัวของเต๋อเฟยจนพังเสียให้ได้

อีกทั้งยังมีข่าวลือหนาหูว่าเจิ้งเหลียงอี๋เป็นคนของฮองเฮา จึงได้รับการปฏิบัติเช่นนี้