ตอนที่ 14 ไหนว่าโปรดปรานทั่วถึงอย่างไรเล่า?

ตอนที่ 14 ไหนว่าโปรดปรานทั่วถึงอย่างไรเล่า?

ฝูอันพาหยวนเป่ากลับไปยังตำหนักอี้เต๋อ

เซี่ยจวินเหิงเพิ่งเสวยพระกระยาหารกลางวันเสร็จ กำลังบ้วนพระโอษฐ์ เขาปรายตามองฝูอันแวบหนึ่ง ฝูอันพลันได้สติรีบกล่าวว่า “ฮองเฮาและฮูหยินเสิ่นกราบทูลขอบพระทัยที่ฝ่าบาททรงพระราชทานอาหารพ่ะย่ะค่ะ”

เซี่ยจวินเหิงยังคงจ้องมองฝูอัน ฝูอันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง มิได้กล่าววาจาใด

“ฮองเฮามิได้กล่าวสิ่งอื่นใดอีกรึ” นี่นับเป็นครั้งแรกที่เขาพระราชทานอาหารให้แก่ฮองเฮาน้อย ในวังหลังนอกจากเฉินเฟยที่ได้รับความโปรดปรานและเสียนเฟยที่มีอำนาจตระกูลหนุนหลังแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดเคยได้รับพระราชทานรางวัลเช่นนี้มาก่อน

“ทูลฝ่าบาท มิได้กล่าวสิ่งใดอื่นแล้วพ่ะย่ะค่ะ” ฝูอันลอบปาดเหงื่อ เมื่อก่อนยามพระราชทานอาหารให้เฉินเฟย ก็มิเคยตรัสถามถึงปฏิกิริยายามรับพระราชทานรางวัลเช่นนี้นี่นา

หน้าที่นี้ช่างนับวันยิ่งยากจะรับมือขึ้นทุกที...