เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 2 ฮ่องเต้: ไล่เจิ้นไปงั้นหรือ?
“ฮองเฮาฟื้นขึ้นมาได้สองวันแล้ว เจิ้นราชกิจรัดตัว จึงมิได้มาเยี่ยมเจ้าเสียที หวังว่าฮองเฮาจะเข้าใจ”
เซี่ยจวินเหิงเองก็รู้สึกลำบากใจ เขาผัดผ่อนมาตลอดสองวันถึงค่อยมาหาฮองเฮาน้อย
เพียงเพราะกลัวว่าจะต้องได้ยินฮองเฮาน้อยผู้นี้พร่ำบ่นไม่หยุดหย่อน เอ่ยถึงเรื่องหยุมหยิมที่เขาไม่ชอบฟังอีก
“ฝ่าบาท ท่านมีราชกิจรัดตัว หม่อมฉันย่อมต้องเข้าใจเป็นธรรมดาเพคะ มิอาจช่วยแบ่งเบาภาระของท่าน ซ้ำยังทำให้ท่านต้องเป็นกังวล ก็นับเป็นความผิดของหม่อมฉันแล้วเพคะ” เสิ่นชิงเกอยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ย
เซี่ยจวินเหิงไม่เคยได้ยินฮองเฮาน้อยของตนใช้น้ำเสียงสงบเยือกเย็นเช่นนี้ เอ่ยคำพูดที่เข้าใจความเหน็ดเหนื่อยของเขามาก่อนเลย
กลับทำให้เขาต้องประหลาดใจอยู่ในอก เลิกคิ้วขึ้น แล้วยังคงจับจ้องมองฮองเฮาน้อยต่อไป