กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 59 ดาวรกร้าง
“ผู้มีความบกพร่องทางพันธุกรรมงั้นเหรอ?”
ฟางเจียวเจียวหลุบตาลงต่ำ แววตาเป็นประกายวาบผ่านไปอย่างรวดเร็ว
“อาจจะใช่ก็ได้ น่าเสียดายที่ฉันจำอะไรไม่ได้เลย แล้วก็ไม่มีที่ให้ไปเหมือนกัน”
เมื่อเห็นท่าทางหงอยเหงาของเธอ เด็กชายก็เม้มปาก แววตาฉายความลังเลใจ
หลังจากสายตาเหลือบไปเห็นกำไลข้อมือพลเมืองดวงดาวบนข้อมือตัวเอง ในที่สุดเขาก็เอ่ยปาก
“เอาอย่างนี้ไหม... เธอตามฉันกลับไปก่อนเถอะ...”
“จริงเหรอ?! ดีจังเลย! งั้นรบกวนเธอด้วยนะ”
ไม่รอให้เด็กชายพูดต่อ ฟางเจียวเจียวก็ชิงตัดบทอย่างไม่สนมารยาท