กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 20 ความสิ้นหวัง
“อึก——ช่วย——ช่วยด้วย——”
เพราะขาดออกซิเจนอย่างรุนแรง ม่านตาของชายคนนั้นจึงเบิกกว้าง ลูกตาทั้งสองข้างเลือดคั่งจนแดงก่ำ บวมเป่งราวกับจะหลุดออกมาจากเบ้า
เขาได้แต่มองดูชายคนนั้นดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะสิ้นลมหายใจ
ผู้เล่นที่เมื่อครู่ยังรู้สึกร้อนจนอยากจะเปิดหน้ากากออกหายใจ รีบยกมือขึ้นปิดหน้ากากบนใบหน้าของตนไว้แน่นด้วยความกลัวว่าฝุ่นละอองเหล่านี้จะหาช่องว่างเล็ดลอดเข้าไปในร่างกาย
พวกมันไม่ปล่อยให้พวกเขามีเวลาหวาดกลัวนานนัก เถาวัลย์ที่บิดเบี้ยวได้ดับเปลวไฟลงแล้ว และยกกิ่งไม้ที่ไหม้เกรียมเข้าจู่โจมอีกครั้ง
เพื่อไม่ให้ถูกลากตัวไป พวกเขาจึงทำได้เพียงกัดฟันใช้แรงเฮือกสุดท้ายต้านทานเอาไว้