เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 คำสารภาพ
ลงมาจากภูเขา ถัดไปทางฝั่งแม่น้ำมีเนินสูงแห่งหนึ่ง เป็นทางเดินแคบยาว สวี่เฉิงหนิงเดินจนสุดทางแล้วหันกลับไปมองอีกครั้ง เอ่ยว่า “นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าเดินจบทางเส้นนี้ได้โดยไม่เป็นไรแม้แต่กระเบียดนิ้ว”
ที่นี่คือเส้นทางที่ต้องผ่านจากบ้านสกุลสวี่ไปยังริมแม่น้ำ สมัยเด็กทุกครั้งที่นางมาที่นี่เพื่อตักน้ำ จะถูกกลุ่มเด็กโตที่มีจางหู่เป็นหัวหน้าแกล้ง นางวิ่งอยู่ข้างหน้า พวกเขาวิ่งไล่ตามหลัง พลางไล่พลางเก็บก้อนหินขว้างใส่นาง
หลี่หรูแตะแขนนาง พลางมองนางด้วยความกังวล “ทุกอย่างผ่านไปแล้ว”
สวี่เฉิงหนิงยิ้มให้นางว่า “ใช่แล้ว ทุกอย่างผ่านไปหมดแล้ว”
ทั้งสองจูงมือกันกลับไป ยังไม่ทันเดินถึงบ้านสกุลสวี่ กลุ่มผู้หญิงกลุ่มหนึ่งก็ร้องไห้โฮ ๆ พากันวิ่งโถมมาอยู่ตรงหน้าพวกนาง