เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 คนที่เก่งไม่ใช่เขา
เหลียงจ้าวฉีปิดบ้านเงียบอยู่หลายวันติดกัน ในที่สุดวันนี้ก็ออกจากบ้านมาที่โรงน้ำชาแห่งหนึ่ง
“คุณชาย ถึงแล้วขอรับ”
เหลียงจ้าวฉีกระโดดลงจากรถม้า เงยหน้ามองป้ายที่โบกสะบัดอยู่ เห็นตัวอักษรหมึกดำสี่ตัว “โรงน้ำชาสามรส” พลิ้วเป็นระลอกตามลม
เขาตั้งสติให้มั่นคงแล้วก้าวเท้าเดินเข้าไป
“ท่านลูกค้า มากันสักกี่ท่านขอรับ”
“จองห้องรับรองส่วนตัวไว้แล้ว” บ่าวยกแผ่นหยกขึ้น
“ได้เลยขอรับ! ห้องเทียนจื้อหมายเลขสาม เชิญทางนี้”
เสี่ยวเอ้อร์พาเหลียงจ้าวฉีเข้าไปในห้องรับรองส่วนตัว วางน้ำชากับขนมเอาไว้ แล้วก็ถอยออกไปเอง เหลียงจ้าวฉีส่งบ่าวออกไปซื้อของ พอประตูห้องปิดลง ห้องก็เงียบสนิทในทันที
เหลียงจ้าวฉีวางถ้วยชาลง ลุกขึ้นคารวะไปทางด้านหนึ่ง เอ่ยเสียงดังชัด “ข้าน้อยราษฎรขอคารวะท่านซื่อจื่อพ่ะย่ะค่ะ”