บทที่ 103

บทที่ 103

ต่งเหวินเจ้าคิดเพียงว่ากู้จินเซี่ยตาสว่างแล้ว จึงไม่ได้คิดอะไรมากแถมยังหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี

"ได้สิ ยังไงตรงนี้ก็เหลืออีกนิดหน่อย งั้นยกให้เธอจัดการก็แล้วกัน"

ถ้าท่านใหญ่กลับมาเจอฉากนี้เข้า บางทีอาจจะให้คำแนะนำอะไรกับรุ่นน้องกู้สักหน่อยก็ได้

เรื่องดีที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่ายแบบนี้ ทำไมจะไม่ทำล่ะ?

กู้จินเซี่ยเองก็คงไม่คาดคิดว่าเรื่องราวจะดำเนินไปอย่างราบรื่นปานนี้ แต่ตอนนี้เธอกลัดกลุ้มมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว ในหัวยังสับสนวุ่นวายจนแทบระเบิด

ต่งเหวินเจ้า "เธอแค่เก็บใบไม้ร่วงรอบกระถางต้นไม้นี้ทีละนิด แล้วเอาไปใส่ในถังขยะนี้ก็พอ"

กู้จินเซี่ยพยักหน้า เดินเข้าไปในจุดเพาะพันธุ์หมายเลขสี่

ต่งเหวินเจ้าหลีกทางให้ รีบวิ่งไปที่จุดเพาะพันธุ์หมายเลขห้าแล้วเริ่มลงมือทำความสะอาด