บทที่ 95

บทที่ 95

สายตาของอีกฝ่ายเจือประกายดูถูกเหยียดหยามอยู่เล็กน้อย ทว่าพาดวงตาชำเลืองมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะเบนสายตากลับไป

ทว่าฟ่านซีซิ่วพอเห็นจิ้นอี้เข้า ก็รีบสาวเท้าเข้ามาหาทันที "พวกเราได้เจอกันอีกแล้วนะ"

จิ้นอี้พยักหน้ารับเบา ๆ

ทว่าฟ่านซีซิ่วกลับกวาดสายตามองรอบด้าน ก่อนจะโน้มตัวกระซิบข้างหูจิ้นอี้ "ดอกมู่เสาของเธอเลี้ยงไปถึงไหนแล้วล่ะ? ฉันลงเดิมพันข้างเธอไปตั้งหนึ่งร้อยเหรียญหลงเฉินเลยนะ!"

ทุกครั้งที่ได้ยินเรื่องหนึ่งร้อยเหรียญหลงเฉินนี้ จิ้นอี้ก็อดกระตุกมุมปากไม่ได้ โชคดีที่เธอให้เกาซิงช่วยลงเดิมพันให้ถึงหนึ่งแสนเหรียญหลงเฉิน

อัตราต่อรองสูงมาก ตั้งหนึ่งต่อห้าสิบ

หากไม่ใช่เพราะในบัญชีของจิ้นอี้มีเงินอยู่แค่นั้น เธอยังสามารถลงเดิมพันเพิ่มได้อีก