บทที่ 82

บทที่ 82

ตอนที่จิ้นอี้ตื่นขึ้นมาก็รู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว การคงท่าเดิมไว้เป็นเวลานานเกินไปช่างน่าลำบากเสียจริง

เธอนวดลำคอเบา ๆ แล้วเผลอหันไปมองทางกระถางต้นไม้โดยไม่รู้ตัว

ปรากฏว่ามีหย่อมสีเขียวแทรกทะลุชั้นดินขึ้นมา เผยให้เห็นยอดแหลมเล็ก ราวกับกำลังบอกเล่าถึงความอึดถึกของพลังชีวิต

จิ้นอี้ลุกพรวดขึ้นยืนทันที

งอกแล้วอย่างนั้นเหรอ?

เธอทั้งตกใจทั้งดีใจ รีบก้มลงมองซ้ำอีกรอบ

งอกออกมาจริง ๆ ด้วย!

จิ้นอี้พลันรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ความเหนื่อยล้าจากการอดนอนเมื่อคืนถูกปัดเป่าหายไปจนเกลี้ยง

ตราบใดที่มันงอกออกมา นั่นก็แสดงว่าขั้นตอนแรกเธอมีโอกาสผ่านสูงมาก