บทที่ 79

บทที่ 79

ก่อนหน้านี้ตอนที่ฟังน้ำเสียงของเกาซิง ก็พอจะรู้แล้วว่าเจ้าดอกมู่เสานี้ช่างบอบบางยิ่งนัก การจะเพาะปลูกมันให้ออกมาได้ก็ไม่ต่างอะไรกับการเพ้อฝัน

ดังนั้นจิ้นอี้จึงตั้งใจว่าจะไม่ไปไหนทั้งสิ้น และจะเฝ้ากระถางต้นไม้นี้อยู่กับที่

เวลาผ่านไปทีละน้อย ในตอนที่จิ้นอี้กำลังจะเคลิ้มหลับ จู่ๆ เธอก็ได้กลิ่นเน่าเหม็นโชยมา

จิ้นอี้ลืมตาโพลงขึ้นทันที

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

เหตุใดจึงมีกลิ่นเน่าเหม็นได้เล่า?

หรือว่า

จิ้นอี้ลุกพรวดขึ้นแล้วมองไปยังทิศทางของกระถางต้นไม้ กลิ่นนั้นดูเหมือนจะลอยออกมาจากข้างในจริงๆ

เธอรีบเดินเข้าไปเขี่ยดินด้านบนดู ผลปรากฏว่าเมล็ดพันธุ์สามเมล็ดที่มีอยู่จำกัดของเธอเน่าเสียไปแล้วถึงสองเมล็ด