บทที่ 77

บทที่ 77

เพียงมองผู้คนที่เดินออกมาจากห้อง 101 และ 102 ด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข ต่างพากันนึกเสียดายว่าหากตนดวงดีกว่านี้คงได้ชิงความได้เปรียบไปแล้ว

เวลาผ่านไปทีละน้อย ผู้คนด้านหน้าก็ยิ่งบางตาลงเรื่อย ๆ

ยามที่ใกล้จะถึงหน้าประตู รุ่นพี่เจ้าสำราญผมสีม่วงก็โผล่มาตรงหน้าพวกเขาอีกครั้ง ด้านข้างยังมีกู้จินเซี่ยตามมาด้วย

"รุ่นน้องเกา ยังไม่เข้าไปอีกหรือ"

กู้จินเซี่ยยืนอยู่ด้านหลังของต่งเหวินเจ้า ใช้ร่างของอีกฝ่ายบังตัวไว้ครึ่งหนึ่ง ก้มหน้าต่ำราวกับกลัวถูกจิ้นอี้พบเข้า

เธอกำลังหวาดกลัว

นี่คือข้อสรุปที่จิ้นอี้ได้

จิ้นอี้ครุ่นคิดดู เจ้าของร่างเดิมดูเหมือนจะไม่ใช่คนชั่วช้าสามานย์อะไร นอกจากจะดูธรรมดาไปหน่อยและเอาแต่ใจไปบ้าง ดูเหมือนจะไม่ได้มีความผิดบาปอะไรใหญ่หลวง