บทที่ 59

บทที่ 59

แสงแดดส่องผ่านเมฆบาง ๆ ลงมาบนทุ่งนาสีทอง ข้าวหญ้านกสุกงอมเต็มที่แล้ว รวงข้าวหนักอึ้งโน้มตัวลงต่ำ ราวกับกำลังแสดงความเคารพต่อมารดาแห่งผืนแผ่นดิน

รวงข้าวที่สุกงอมไหวเอนเบา ๆ ตามสายลม ราวกับผืนทะเลสีทองอร่าม

ท่ามกลางผืนทะเลสีทองนี้ บางครั้งจะมองเห็นเงาร่างของเจ้าหน้าที่ฐานกำลังยุ่งอยู่ เหอยวิ่นมักจะอดอุทานออกมาไม่ได้ "เสี่ยวอิง! ที่นี่สวยเป็นบ้าเลย!"

ชิวเสี่ยวอิงควบคุมรถเกี่ยวข้าวลอยฟ้าจากระยะไกล เพื่อเกี่ยวข้าวหญ้านกในทุ่งนาด้วยความรวดเร็วอย่างยิ่ง

"รีบจัดการให้เสร็จกันเถอะ เสร็จแล้วพวกเราจะได้รีบไปโรงอาหาร ได้ยินมาว่าวันนี้จะใช้ข้าวหญ้านกเป็นอาหารหลักด้วยนะ!"

ทันทีที่เธอนึกถึงว่าจะได้กินอาหารธรรมชาติ ก็รู้สึกว่าทั่วร่างมีเรี่ยวแรงขึ้นมาทันที