บทที่ 57

บทที่ 57

ดาวเซอร์โค ไม่กล้าล่วงเกินจักรวรรดิหลงเฉิน และอูต๋า ก็ยิ่งไม่กล้าล่วงเกินเช่นกัน

เขายิ่งใหญ่และวางก้ามอยู่ที่นี่ แต่พอกลับไปยังดาวเซอร์โค ก็เป็นได้แค่วรรคหมู่คนที่คอยประจบสอพลอก็เท่านั้น

จิ้นอี้ ยืดหลังตรง "หากท่านไม่เชื่อ เชิญไปตรวจสอบความจริงได้ที่เว็บไซต์ทางการของทางการได้เลยค่ะ"

"แต่หากวันนี้ท่านยังดันทุรังจะทำลายเมืองนี้ให้ได้ล่ะก็ เชิญตามสบายเลยค่ะ"

อูต๋ายืนอยู่ภายในยานรบอัจฉริยะ เบื้องหน้าคือใบหน้าที่ขยายใหญ่ขึ้นของจิ้นอี้

เธอดูสงบนิ่งและเยือกเย็นอยู่เสมอ ราวกับว่าต่อให้มีเรื่องราวใดเกิดขึ้นก็ไม่อาจทำลายความสงบนี้ลงได้

อูต๋าเกลียดคนแบบนี้ที่สุด

หากเป็นไปได้ เขายอมพังทลายที่นี่ให้ราบเป็นหน้ากลองโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย!

ทว่า