บทที่ 52

บทที่ 52

จิ้นอี้ส่งเสียงอืมในลำคอ "วันนี้จะเริ่มเปิดไลฟ์ขายของแล้ว"

ท่านผู้เฒ่าคุนพลอยประหม่าขึ้นมาทันที "ไม่รู้ว่าพวกเราจะขายได้สักเท่าไร?"

"ขายได้เท่าไรก็เท่านั้นแหละ" จิ้นอี้ดูท่าทางไม่ร้อนรนเลยแม้แต่น้อย "มันเทศสามารถเก็บรักษาไว้ได้นาน"

ท่านผู้เฒ่าคุนโล่งอก หางตาก็เหลือบไปเห็นฮาลิมาที่กำลังง่วนอยู่ "เอ๊ะ ตรงหน้าที่เธอวางอยู่คืออะไรกัน?"

เขาสาวเท้าเดินเข้าไปด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นฮาลิมากำลังเตรียมอาหารรสเลิศสารพัดชนิดที่ทำจากมันเทศ ฉับพลันกลิ่นหอมก็โชยเตะจมูก มันคือกลิ่นหวานหอมที่ชวนให้รู้สึกน้ำลายสอ

"ทั้งหมดนี่เธอทำเองเหรอ?"

"ท่านผู้เฒ่าคุน" ฮาลิมายังคงไม่หยุดมือ เงยหน้าขึ้นส่งยิ้มหวาน "ฉันทำเองทั้งหมดเลยค่ะ ท่านอยากชิมหน่อยไหมคะ?"