กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เอาปราณวิญญาณขุนเขาของเจียงนั่วนั่วมาแลก!”
บุรุษคลุมดำยืนอยู่บนยอดกระโจมกษัตริย์ แบบร่างกังหันวิดน้ำในมือถูกลมพัดจนส่งเสียงดังพึ่บพั่บ
สีหน้าขององค์ชายเป่ยตี๋แปรเปลี่ยนไป ชักดาบหมายจะพุ่งเข้าไปทันที
“ช้าก่อน!” ลู่เฉินโจวคว้าข้อมือเขาไว้แน่น “คนผู้นั้นจงใจยั่วยุเจ้า”
“มันถือของของพวกเจ้า ยืนอยู่บนกระโจมกษัตริย์ของข้า” องค์ชายเป่ยตี๋กัดฟัน “เจ้าจะให้ข้าช้าก่อนหรือ?”
“หากเจ้าพุ่งเข้าไป คนในกระโจมกษัตริย์จะต้องตาย”
สิ้นเสียงพูด ภายในกระโจมกษัตริย์ก็มีเสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้น
ใบหน้าเล็ก ๆ ของนั่วเป่าพลันตึงเครียด กอดถุงภูผาน้อยแล้ววิ่งไปข้างหน้าทันที: “ข้างในมีคนอยู่!”
เจียงชิงซานหิ้วคอนางกลับมาทันควัน: “หยุดประเดี๋ยวนี้!”
“ท่านพ่อ ข้างในกระโจมกษัตริย์มีม้าน้อย ๆ กำลังร้องไห้ แล้วยังมีกลิ่นของคนเยอะแยะเลย!”