กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“สถานที่ที่ไร้น้ำ คือที่ใดกัน”
เสิ่นหลานจือจับไหล่ของนั่วเป่าไว้แน่น น้ำเสียงตึงเครียด
นั่วเป่าหลับตา พยายามสดับฟังเสียงสายลม
“มีหินเยอะแยะมากมาย ใต้ก้อนหินว่างเปล่า ท่านพ่อกำลังเคาะประตูอยู่ข้างใน แต่ก้อนหินไม่สนใจเขา”
เจียงเสี่ยวหม่านผุดลุกขึ้นยืนในทันใด
“ถ้ำเหมือง!”
ลู่เฉินโจวมองไปยังเขาทันที “เจ้าแน่ใจหรือ”
“ไร้น้ำ ใต้หินกลวงเปล่า ทั้งยังได้ยินเสียงเคาะประตู ย่อมต้องเป็นเหมืองร้างแน่ขอรับ”
เจียงเยี่ยนอันคลี่แผนที่ออก
“บริเวณใกล้ด่านชายแดนมีเหมืองร้างเพียงสามแห่ง แห่งหนึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ แห่งหนึ่งอยู่ใต้ป้อมสัญญาณเก่า และยังมีอีกแห่งหนึ่ง…”