กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“นั่วเป่า!”
เสิ่นหลานจืออุ้มบุตรสาวถอยร่นไปด้านหลัง
ทว่าไม้เท้าสีดำทมิฬนั้นประหนึ่งมีดวงตา ขวากหนามแหลมคมที่ควบแน่นจากปราณทมิฬพุ่งทะลุผ่านฝูงชน ตรงดิ่งไปยังหัวใจของนั่วเป่า
เจียงชิงซานยกธนูขึ้นยิงออกไป
ลูกศรเพียงสัมผัสถูกปราณทมิฬ ก็แตกละเอียดเป็นเสี่ยง ๆ ทีละชุ่น
ลู่เฉินโจวขวางอยู่เบื้องหน้านั่วเป่า ตวัดกระบี่ยาวฟันขวาง
ปราณทมิฬถูกฟันแยกออกไปครึ่งหนึ่ง แต่อีกครึ่งหนึ่งกลับอ้อมผ่านคมกระบี่ กระแทกเข้าที่หน้าอกของเขาอย่างรุนแรง
ร่างของเขากระเด็นลอยไปด้านหลัง กระแทกเข้ากับหินผา
“พี่ชายโจวโจว!”
นั่วเป่าร้องไห้ตะโกนจะเข้าไปหา