ตอนที่ 21 ลุงใหญ่งัดประตูยามดึก

“ลุงใหญ่เจ้าค่ะ!”

สิ้นเสียงใสซื่อไร้เดียงสาของนั่วเป่า รอยยิ้มบนใบหน้าของหลิ่วหมิงเยวี่ยก็พลันอันตรธานหายไปทันที

“เจ้าบอกว่าเจียงต้าเหอซ่อนของป่าเอาไว้ในร่องหิมะนอกเมืองอย่างนั้นหรือ” นางกดเสียงต่ำเอ่ยถาม

นั่วเป่าพยักหน้า กอดตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็กไว้แน่น “ไป๋ถวนจื่อเป็นคนบอกเจ้าค่ะ ลุงใหญ่ยังบอกอีกว่า พอมืดแล้วจะขนของป่าไปขายให้คนสวมเสื้อดำคนหนึ่ง”

สีหน้าของเจียงเยี่ยนอันเปลี่ยนไป “คนสวมเสื้อดำรึ”

“อื้อ” นั่วเป่าหักนิ้วมือน้อย ๆ “มีบุปผาบัวดำด้วยเจ้าค่ะ”

เสิ่นหลานจือหันไปมองหลิ่วหมิงเยวี่ยในทันที

หลิ่วหมิงเยวี่ยกำบังเหียนแน่น น้ำเสียงเย็นเยียบ “ก็คือเจ้าหน้าที่ตัวปลอมคนนั้นนั่นเอง” ตอนที่ 21 คนบ้านบรรพบุรุษมางัดประตูยามดึก

“คือลุงใหญ่เจ้าค่ะ”

พอสิ้นเสียงของนั่วเป่า แส้ม้าในมือของหลิ่วหมิงเยวี่ยก็ฟาดลงบนคานรถเสียงดังเผียะ