บทที่ 74: เหล่าบุปผางาม

บทที่ 74: เหล่าบุปผางาม

ตอนกู้เทียนเจ๋อตื่นขึ้นมา ข้างกายก็ว่างเปล่าแล้ว

ไม่รู้ว่าเสิ่นจืออี้กลับไปตั้งแต่เมื่อไร กลิ่นของเธอยังติดอยู่ในผ้าห่ม กู้เทียนเจ๋อพลิกตัวมองเวลา ก็เห็นว่าใกล้เที่ยงแล้ว

เขานั่งพิงหัวเตียง ท่อนบนเปลือยเปล่า ส่งข้อความหาเจียงรั่วอวิ๋นให้เอาเสื้อผ้าสะอาดขึ้นมาให้ ไม่ถึงสองนาที ประตูห้องก็เปิดออก

เจียงรั่วอวิ๋นถือเสื้อผ้ากองหนึ่งเดินเข้ามา โดยมีหลิ่วหรูเยียนตามหลังมาด้วย

“ในที่สุดก็ตื่นแล้ว” หลิ่วหรูเยียนพุ่งไปข้างเตียง ซุกหน้าเข้ากับซอกคอกู้เทียนเจ๋อ “ฉันตื่นตั้งแต่แปดโมงแล้ว อยากมาหานาย แต่ก็กลัวปลุกนาย”

กู้เทียนเจ๋อยกมือตบหลังเธอเบาๆ “เมื่อคืนพี่บอกแล้วไงว่าวันนี้นอนตื่นสายได้”

หลิ่วหรูเยียนเงยหน้าขึ้น ดวงตาเป็นประกาย “แต่ฉันอยากดูนายให้นานกว่านี้ ปกตินายไม่ค่อยได้อยู่บ้านทั้งวันนี่นา”