บทที่ 53: ยอดเขาไท่ซาน

บทที่ 53: ยอดเขาไท่ซาน

เมื่อกัลฟ์สตรีม G800 ลงจอดที่สนามบินไท่อัน ปลายรันเวย์ก็มีรถยนต์สีดำจอดเรียงอยู่แล้ว

ตรงกลางระหว่างรถธุรกิจหุ้มเกราะสามคันมีอัลฟาคันหนึ่งสำหรับรับรองแขก ข้างรถมีคนยืนอยู่เจ็ดแปดคน ทุกคนสวมสูทสีเข้ม ผูกเนกไท และติดหูฟังแบบท่ออากาศไว้ที่หู

คนที่อยู่หน้าสุดคือหัวหน้าฝ่ายประสานงานท้องถิ่นของไท่อัน อายุราวห้าสิบต้น ๆ ปกเสื้อเชิ้ตของเขารีดแข็งจนตั้งตรง และมีเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดขึ้นบนหน้าผาก

ทันทีที่ประตูเครื่องบินเปิด เขาก็รีบเดินไปรอที่เชิงบันได พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า

“คุณชายกู้ ยินดีต้อนรับสู่ไท่อันครับ เดินทางมาเหนื่อยไหมครับ ตามที่ผู้ช่วยเจียงจัดการไว้ ทางเขตท่องเที่ยวเคลียร์พื้นที่ทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว วันนี้เส้นทางท่องเที่ยวจะไม่มีคนนอกมารบกวนแน่นอน

คุณกับคุณหนูทั้งหลายขึ้นเขาได้อย่างสบายใจเลยครับ ระหว่างทางมีคนของเราดูแลอยู่ทุกช่วง”

กู้เทียนเจ๋อพยักหน้า ก่อนหันกลับไปมองผู้หญิงทั้งสามคน

ถังเสี่ยวถังพุ่งลงจากบันไดอย่างอดใจไม่ไหว สะพายกระเป๋าใบเล็กวิ่งไปที่หน้ารถสีดำแถวนั้นแล้วมองซ้ายมองขวา

เฉียวอันอันเดินตามเธอมาอย่างช้า ๆ ส่วนซูเนี่ยนเดินอยู่ท้ายสุด พลางรูดซิปเสื้อคลุมกันแดดขึ้นจนสุด