บทที่ 49: เช้าที่อารมณ์ไม่ดี

บทที่ 49: เช้าที่อารมณ์ไม่ดี

ฟ้ายังสลัวอยู่ ประตูห้องนอนใหญ่ถูกแง้มออกเบา ๆ ถังเสี่ยวถังเดินเท้าเปล่าบนพรม ปลายเท้าจมลงในขนพรมยาวนุ่ม โดยไม่มีเสียงแม้แต่นิดเดียว

เธอสวมชุดนอนสายเดี่ยวผ้าฝ้ายสีขาวนวล สายเส้นเล็กพาดอยู่บนไหล่ผอมบาง ชายกระโปรงยาวถึงกลางต้นขาเท่านั้น

ผมของเธอไม่ได้มัดไว้ เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนสยายลงบนไหล่ ดูยุ่งเหยิงเล็กน้อย แค่เห็นก็รู้ว่าเพิ่งปีนออกมาจากผ้าห่ม

เธอเขย่งปลายเท้าเดินไปข้างเตียงของกู้เทียนเจ๋ออย่างระมัดระวัง ไม่ให้ตัวเองส่งเสียงแม้แต่น้อย

เมื่อเดินมาถึงหัวเตียง เธอก็หยุดลง ใช้สองมือค้ำขอบเตียงแล้วก้มมองกู้เทียนเจ๋อที่ยังหลับอยู่

ใบหน้าด้านข้างของเขาซุกอยู่ในหมอน ขนตาทาบนิ่งอยู่บนเปลือกตาอย่างสงบ ถังเสี่ยวถังจ้องใบหน้าของเขาอยู่นาน จากนั้นก็ประสานมือวางไว้ข้างเตียง เอาคางเกยหลังมือ แล้วมองเขาอยู่อย่างเงียบ ๆ

ขาเล็ก ๆ ทั้งสองข้างของเธอแกว่งเบา ๆ อยู่นอกขอบเตียง สายชุดนอนเส้นหนึ่งเลื่อนลงไปอยู่บนต้นแขน เผยให้เห็นไหล่เล็กผอมบาง