บทที่ 38: เป่าผมกับเหยียบหลัง

บทที่ 38: เป่าผมกับเหยียบหลัง

ตอนถังเสี่ยวถังลงมาจากชั้นบน ผมของเธอยังเปียกอยู่

เธอเปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงอยู่บ้านผ้าฝ้ายสีชมพูอ่อนที่สาวใช้เตรียมไว้ให้ ชายกระโปรงยาวถึงกลางต้นขา ทรงหลวมจนดูใหญ่ไปนิดเมื่ออยู่บนร่างเล็กๆ ของเธอ คอเสื้อบริเวณไหล่เลื่อนลงเล็กน้อย เผยหัวไหล่ขาวเนียนออกมาเล็กน้อย

เธอเดินเท้าเปล่าลงบนบันไดหินอ่อน ทุกย่างก้าวดังแปะๆ เบาแสนเบา

เท้าของเธอยังมีหยดน้ำที่เช็ดไม่แห้งสนิท ทิ้งรอยเท้าเปียกจางๆ ไว้บนขั้นบันไดทีละรอย

เธอแกะผมทวินเทลออกแล้ว ผมยาวสีน้ำตาลอ่อนเปียกลู่ลงบนไหล่ ปลายผมยังหยดน้ำลงมา ทำให้ผ้าบริเวณไหล่ของชุดเปียกเป็นหย่อมเล็กๆ

มือหนึ่งของเธอยกชายกระโปรงไว้ไม่ให้เหยียบ อีกมือจับราวบันได ค่อยๆ เดินลงมาตามบันไดโค้งอย่างระมัดระวัง

เมื่อเธอเดินมาถึงห้องรับแขก กู้เทียนเจ๋อก็เอนอยู่บนโซฟาแล้ว เขาเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดอยู่บ้านสีเทาเข้มกับกางเกงลำลองทรงหลวม และถือถ้วยชาอยู่ในมือ

“อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอครับ?” กู้เทียนเจ๋อวางถ้วยชาลงพลางมองเธอ

“เสร็จแล้ว ห้องน้ำบ้านนายใหญ่เกินไป ฉันเกือบหลงอยู่ข้างในแน่ะ