กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 29: ผู้รู้ใจและอำนาจ
ตลอดสัปดาห์ถัดมา กู้เทียนเจ๋อเดินหน้าพร้อมกันสองทาง
ทางภาควิชาดนตรี หลิ่วหรูเยียนส่งข้อความหาจี้มู่เกอทุกวันผ่านวีแชต ตั้งแต่ “วันนี้ซ้อมเปียโนหรือยัง” ไปจนถึง “เธอคิดว่ากู้เทียนเจ๋อเป็นคนยังไง” และ “ครั้งก่อนเขาบอกว่าเธอเล่นเปียโนคอนแชร์โตหมายเลขสามของรัคมานินอฟได้ดีกว่าอาจารย์คนนั้นในคณะของเธออีก” ค่อยๆ ไล่ระดับไปทีละขั้น
คำตอบของจี้มู่เกอเปลี่ยนจาก “ก็โอเค” เป็น “เขาพูดแบบนั้นจริงเหรอ?”
จากนั้นก็เป็น “เขาเคยฟังอาจารย์คนนั้นเล่นด้วยเหรอ? อาจารย์คนนั้นเล่นไม่ค่อยได้เรื่องจริงๆ ท่อนที่สามเหยียบเพดัลจนเละเทะไปหมด”
หลิ่วหรูเยียนแคปหน้าจอแชตส่งให้กู้เทียนเจ๋อ พร้อมอีโมจิยิ้มเจ้าเล่ห์
“เธอเริ่มถามเรื่องนายก่อนแล้วนะ ครั้งก่อนยังถามฉันเลยว่าช่วงนี้นายยุ่งหรือเปล่า
ปกติเธอไม่เคยเป็นฝ่ายถามเรื่องผู้ชายก่อนเลย การที่เธอยอมถาม แปลว่าเธอเริ่มใส่ใจนายแล้ว”
ตอนกู้เทียนเจ๋อได้รับภาพแคปหน้าจอ เขากำลังเดินทางไปภาควิชาดนตรี
ก่อนหน้านี้เขาติดต่อศาสตราจารย์จ้าว นักเปียโนหลักของวงซิมโฟนีนครมารไว้แล้ว ศาสตราจารย์จ้าวเป็นเพื่อนร่วมงานของพ่อจี้มู่เกอ และเป็นหนึ่งในนักเรียนที่ตระกูลกู้เคยให้ทุน