เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 13: มื้อกลางวันกับถุงน่องสีดำ
เที่ยงตรง โซนอาหารตามสั่งชั้นสองของโรงอาหาร
ตอนเฉียวอันอันมาถึง กู้เทียนเจ๋อก็นั่งอยู่ริมหน้าต่างพลางเปิดดูเมนูแล้ว
เธอยืนลังเลอยู่ตรงบันไดหลายวินาที ก่อนกำสายกระเป๋าแล้วเดินเข้าไปหา เธอเดินช้ามาก ทุกก้าวราวกับกำลังเหยียบอยู่บนเครื่องชั่ง ในหัวเอาแต่คำนวณค่าใช้จ่ายซ้ำไปซ้ำมา
ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานหนึ่งจานสิบแปดหยวน ไข่ผัดมะเขือเทศหนึ่งจานสิบสองหยวน ข้าวสองถ้วยสี่หยวน รวมเป็นสามสิบสี่หยวน
เดือนนี้เธอเหลือเงินอีกสองร้อยแปดสิบสามหยวน และยังเหลือเวลาอีกยี่สิบเอ็ดวันกว่าจะสิ้นเดือน
“นั่งสิ” กู้เทียนเจ๋อพูดพลางพลิกเมนูไปอีกหน้า
เฉียวอันอันนั่งลงตรงข้ามเขา แล้ววางกระเป๋าไว้บนเก้าอี้ข้างตัว
เธอแอบเหลือบดูเมนู เห็นเพียงราคาที่เรียงอยู่แถวบนสุด ใจก็หนักอึ้งลงอีกครั้ง
“อยากกินอะไร?” กู้เทียนเจ๋อเลื่อนเมนูไปตรงหน้าเธอ