กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 153 ท่านอา
ฉีโหย่วเหนียนพอได้ยินว่าเจ้าสี่มาแล้ว ในใจก็เบิกบาน เหลือเพียงความดีใจจนแทบจะพูดจาไม่รู้เรื่อง
นายท่านผู้เฒ่าหัวเราะหึๆ พลางกล่าวว่า "ท่านปู่สี่ของเจ้าเป็นคนที่เก่งกาจที่สุดในหมู่พี่น้องของเรา ร้ายกาจกว่าปู่มากนัก พอเขามาถึง เรื่องที่อยู่ของพวกเราก็ไม่ต้องกังวลแล้ว บ้านของเราจะสร้างเสร็จในเร็วๆ นี้แน่นอน"
"โอ้ เก่งกาจถึงเพียงนี้เชียว!" เย่ซินเหยียนแสร้งทำเสียงตื่นเต้นเกินจริงเพื่อไว้หน้านายท่านผู้เฒ่า ทว่าในใจกลับไม่คิดเช่นนั้น หากพี่น้องของท่านปู่เก่งกาจกว่าเขาทุกคนอย่างที่พูดจริง แล้วใครจะยอมเคารพคนไร้ความสามารถอย่างท่านปู่ให้เป็นพี่ใหญ่คอยจัดการเรื่องราวต่างๆ กันล่ะ?