บทที่ 149 ของว่างของเสี่ยวเจียเอ๋อร์

บทที่ 149 ของว่างของเสี่ยวเจียเอ๋อร์

เย่ซินเหยียนฟังคำของแม่นมหลิวแล้วก็เดินนำออกไปหน้าประตู ก็เห็นรถม้าพื้นเรียบคันหนึ่งจอดอยู่ไม่ไกลจากเพิงคนงานจริงๆ

เป็นคนของจิ่นหรงจริงๆ ด้วย คำโบราณว่าไว้ ใช้คนไม่คุ้นสู้ใช้คนคุ้นเคยไม่ได้ จิ่นหรงยึดถือคตินี้อย่างถ่องแท้ คนที่มาคือหงจือคนคุ้นหน้านี่เอง

คนขับรถม้าเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำ หงจือนั่งอยู่บนคานรถข้างๆ คนขับ บนรถม้าพื้นเรียบมีห่อสัมภาระและม้วนเครื่องนอนวางซ้อนกันจนเต็มพื้นที่ และถูกมัดไว้บนแผ่นไม้กระดานรถม้าด้วยเชือกอย่างแน่นหนา