กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 122 นมวัว...บูดแล้วกระมัง
นมวัวแค่หยิบมือแค่นี้จะมีสักเท่าไรกัน? ในสายตาของเย่ซินเหยียนย่อมไม่ถือว่าเยอะ และไม่มีทางปวดหัวเพราะเรื่องนมวัวแน่นอน ในความทรงจำของนาง ย้อนกลับไปในยุคถังซึ่งเป็นยุคแห่งการหลอมรวมทางชาติพันธุ์ ผลิตภัณฑ์นมก็มีแนวโน้มแพร่หลายเข้าสู่ที่ราบจงหยวนแล้ว แต่ในยุคที่เย่ซินเหยียนทะลุมิติมานี้ การหมักนมวัวดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ผู้คนรับไม่ได้
ฉีโหย่วเหนียนเคยถูกส่งไปเป็นทหารชายแดนเหนือ จึงรู้ว่าชนเผ่าเร่ร่อนในดินแดนอี๋เหนือถือว่าผลิตภัณฑ์นมเป็นเสบียงอาหารที่สำคัญมาก แต่ในฐานะราชวงศ์ต้าเซี่ยที่ทำเกษตรกรรมเป็นหลัก กลับดูแคลนวัฒนธรรมการกินของชนเผ่าอนารยชน และทนกลิ่นคาวเหม็นสาบของผลิตภัณฑ์นมที่ชนเผ่าเร่ร่อนทำขึ้นไม่ได้