บทที่ 85 มีลูกค้าดึงดันจะถาม

บทที่ 85 มีลูกค้าดึงดันจะถาม

เอาล่ะสิ โต๊ะเก้าอี้สองชุดที่เน้นความเรียบง่ายคลาสสิกของนางเริ่มไม่พอใช้งานเสียแล้ว บรรยากาศการตกแต่งที่นางอุตส่าห์รังสรรค์มาอย่างประณีตก็สูญเปล่าไปด้วย

...เอ้อ ก็ไม่ถือว่าสูญเปล่าหรอกนะ หึๆ มีเด็กสองคนชอบภาพปะติดผ้าที่นางแขวนไว้บนผนัง จึงขอซื้อไปในราคาสูงถึงสามภาพ ภาพละสองตำลึงเงิน ขายออกไปสามภาพก็ได้ค่าเช่าร้านไปกว่าหนึ่งเดือน ต้นทุนก็แทบจะเป็นศูนย์

เงินหกตำลึงนี้บอกให้เย่ซินเหยียนรู้ชัดเจนว่า ภาพปะติดผ้าที่นางตั้งใจทำ ไม่สามารถดึงดูดความสนใจจากปัญญาชนชั้นสูงในยุคโบราณได้เลย ดึงดูดได้แต่เด็กเล็กๆ และได้รับความชื่นชมจากเด็กๆ เท่านั้น