บทที่ 83 เปิดร้านอย่างเงียบเหงา

บทที่ 83 เปิดร้านอย่างเงียบเหงา

เย่ซินเหยียนหานายหน้า และได้หลงจู๊เฮ่อช่วยพูดคุยให้ จึงเช่าห้องแถวเล็กๆ ที่ไม่สะดุดตาซึ่งอยู่ติดกับหอหงเฮ่อมาได้

การค้าขายในยุคนี้ไม่เหมือนยุคปัจจุบัน ที่เปิดซูเปอร์มาร์เก็ตเล็กๆ ขายเหล้าบุหรี่ใต้ภัตตาคารใหญ่ก็ยังพอทำเนา แต่ร้านเล็กๆ ในยุคนี้หากอยู่ติดกับหอสุราใหญ่โต ก็แทบจะไม่ได้อานิสงส์อะไรเลย ซ้ำยังจะถูกข่มจนไร้ตัวตนอีกต่างหาก

ที่นั่นเคยเป็นร้านขายของชำที่กิจการครึ่งผีครึ่งคน เถ้าแก่กำลังลังเลว่าจะทำต่อดีหรือไม่ พอได้ยินว่ามีคนมาถามหาเช่าร้านแถวนั้น ก็รีบดีดลูกคิดรางแก้วทันที

สู้ปล่อยเช่าร้านไปนอนกินเงินสบายๆ ดีกว่าต้องมานั่งเหนื่อยเปล่ากับร้านของชำที่แทบไม่มีกำไร