บทที่ 76 เหลาอาหารที่ใหญ่ที่สุดในเมืองอำเภอ

บทที่ 76 เหลาอาหารที่ใหญ่ที่สุดในเมืองอำเภอ

ตอนที่เย่ซินเหยียนทำนมสองชั้น ทั้งเด็กและผู้ใหญ่สามคนในบ้านหลังจากผ่านพ้นความตกตะลึงจากขนมน้ำแข็งมาแล้ว ก็เกิดความสนใจในของอร่อยที่นางพูดถึงนี้เป็นอย่างมาก ต่างพากันมาล้อมรอบตัวนาง จับจ้องทุกการกระทำของนางตาไม่กะพริบ ทำเอานางทำตัวไม่ถูกเอาเสียเลย

เย่ซินเหยียนถูกจ้องจนทำอะไรไม่ถูก จึงต้องหยุดมือลง ผายมือออกอย่างจนใจแล้วเอ่ยว่า “ของสิ่งนี้... เรียกว่านมสองชั้นเจ้าค่ะ วิธีทำก็ไม่ได้ต่างอะไรกับของกินทั่วไปของพวกเราหรอก ท่านทั้งหลายไม่ต้องมาล้อมดูแบบนี้ก็ได้ แค่นั่งคุยเล่นอยู่ข้างๆ ชำเลืองมองผ่านๆ ก็รู้แล้วว่าทำอย่างไร”

“อ้อ...” ทั้งสามคนรับคำพร้อมกัน ขยับถอยออกไปเล็กน้อย แต่ก็ยังคงจ้องมองการกระทำของนางตาไม่กะพริบอยู่ดี