บทที่ 69 ความกังวลของนางหวัง

บทที่ 69 ความกังวลของนางหวัง

เดิมทีฉีโหย่วกุ้ยก็ไม่เห็นด้วยที่ครอบครัวชาวนาจะมาค้าขายอยู่แล้ว ตอนนี้พอได้ยินว่าแผงลอยของฉีโหย่วเหนียนจะขยายกิจการ เพิ่มทั้งโต๊ะเก้าอี้และกำลังคน ปฏิกิริยาแรกของเขาคือการคัดค้าน "ไม่ได้หรอก คนเขามักพูดกันว่าไม่มีพ่อค้าคนไหนไม่เจ้าเล่ห์ ไม่เจ้าเล่ห์ก็เป็นพ่อค้าไม่ได้ การค้าขายไม่ใช่สิ่งที่ครอบครัวชาวนาอย่างพวกเราควรทำ หากเป็นแค่การค้าเล็กๆ น้อยๆ เพื่อหาเลี้ยงปากท้องก็แล้วไปเถอะ แต่หากขยายให้ใหญ่ขึ้นจนสะดุดตาคนอื่นเข้า เราจะไปสู้เล่ห์เหลี่ยมของพวกคนในเมืองอำเภอได้อย่างไร"

ฉีโหย่วเหนียนก็จนใจเช่นกัน หัวสมองที่ดื้อดึงของพี่ใหญ่ของเขาช่างแก้ยากเสียจริงๆ