บทที่ 50 ท่านนายอำเภอ

บทที่ 50 ท่านนายอำเภอ

ถึงอีกฝ่ายจะมาป่วนร้าน นางก็ไม่มีปัญญาไปหาเรื่องด้วยไม่ใช่หรือไง?

เย่ซินเหยียนรีบก้มหน้า "เจ้าหนุ่มน้อยสั่งสอนได้ถูกต้อง เป็นพวกเราที่คิดตื้นไปเองเจ้าค่ะ" ไม่ยอมก้มหัวแล้วจะทำยังไงได้ล่ะ? หรือจะให้ไปงัดข้อกับเขางั้นเหรอ? ร่างกายบอบบางของนางรับไม่ไหวหรอกนะ!

ทำได้แค่รับปากไปก่อน ส่วนท่านอ๋องอวี่จะมาอุดหนุนอีกหรือไม่นั้น ก็ยังไม่แน่หรอก แผงเล็กๆ แค่นี้ ฐานะของเขาสูงส่งขนาดนั้น ร้อยทั้งร้อยคงไม่มาอีกแล้วล่ะ หรือต่อให้มาอุดหนุนอีก ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นเมื่อไหร่? ถึงตอนนั้นค่อยว่ากันอีกที

แม่นมจินที่ยืนดูอยู่ด้านหลังรู้สึกร้อนใจ แต่พอได้รับสายตาเตือนจากเย่ซินเหยียน ก็เลยไม่กล้าผลีผลามทำอะไร

ดูเหมือนว่าสิ่งที่ท่านอ๋องอวี่อยากเห็นก็คือการยอมอ่อนข้อของเย่ซินเหยียน พอพูดจาถ่อมตัวออกไป หงจือก็ไม่ได้เดินมาอีกเลย