บทที่ 27 ใครมีเงินแล้วจะกินผักป่า

บทที่ 27 ใครมีเงินแล้วจะกินผักป่า?

จะไม่มีเงินได้อย่างไร? คำพูดของนางหานทำให้นางจางรู้สึกประหลาดใจมาก จึงถามขึ้นว่า "บ้านเขายังมีเกวียนลาเลยนะ จะไม่มีเงินได้อย่างไร? ไม่มีเงินจะซื้อขนมเปี๊ยะอบกินได้หรือ?"

"เหอะ บ้านเขาก็มีแค่ลาตัวนั้นแหละที่พอจะมีราคาหน่อย ท่านอารองอายุห้าสิบเจ็ดแล้ว หากไม่มีเกวียนลานั่น เขาอาจจะกลับมาไม่ได้ด้วยซ้ำ เพื่อให้กลับมาได้อย่างราบรื่น พวกเขาคงเอาเงินเก็บทั้งบ้านไปซื้อเกวียนลาหมดแล้วกระมัง" นางหานกล่าวอย่างดูแคลน

"เมื่อวานตอนที่พวกนางขนของลงมา ข้าก็ยืนดูอยู่ตรงนั้นแหละ มีแต่ของเก่าเต็มคันรถ ทั้งชามกระเบื้องหยาบ ๆ หม้อเก่า ๆ เครื่องนอนก็มีแต่รอยปะชุน เสื้อผ้าก็ไม่มีชิ้นไหนดูได้เลยสักนิด"