กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 21 เจ้ายังรู้ว่าต้องกลับมาหรือ?
หญิงชราผู้นั้นจ้องมองฉีโหย่วเหนียนอยู่นานกึ่งค่อนวัน ในที่สุดก็ยอมแพ้ที่จะนึกให้ออก นางเอ่ยถามหยั่งเชิง “นั่นน้องรองใช่หรือไม่? ข้าคือภรรยาของฉีโหย่วกุ้ย ตอนที่เจ้าจากไป ข้าเพิ่งแต่งเข้าบ้านนี้ได้ไม่นานนัก”
ฉีโหย่วเหนียนพินิจหญิงชราอีกครั้ง นี่คือพี่สะใภ้ใหญ่ นางหวัง หรือ? เขาค้นพบด้วยความสะท้อนใจว่า เวลาที่เขาจากไปนั้นเนิ่นนานเกินไป นานพอจะทำให้เขาจำคนที่เคยพบหน้าไม่ได้ และคนอื่นก็จำเขาไม่ได้เช่นกัน
เหอเฉวียนไท่เห็นว่าพวกเขายืนคุยกันแบบนี้คงไม่เข้าที จึงสั่งเด็กหนุ่มที่อยู่ข้างๆ “ไปที่นาตามท่านปู่ของฉีซานซุ่นกลับมา บอกว่าที่บ้านมีแขกมาเยือน ให้เขากลับมาต้อนรับ”