กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ยี่พยักหน้ายิ้มให้ซ่งหลิ่วเซวียน พลางเอ่ยถามปนยิ้ม “ใช่แล้ว ยินดีต้อนรับฉันกลับมาไหมล่ะ”
ซ่งหลิ่วเซวียนเกือบจะโพล่งออกไปแล้วว่า นายจะกลับมาหรือไม่กลับมามันเกี่ยวอะไรกันกับฉัน อีกอย่างบ้านนายก็อยู่ที่นี่อยู่แล้ว
แต่เมื่อเห็นเขามองตนเองด้วยรอยยิ้ม เธอจึงเปลี่ยนน้ำเสียงแล้วยิ้มตอบ “ย่อมต้องยินดีต้อนรับผู้การฝ่ายการเมืองลู่กลับสู่เมืองซื่อจิ่วเฉิงอย่างอบอุ่นอยู่แล้ว
ต่อไปพวกนายสองคนก็จะได้เป็นสหายร่วมรบกันต่อ แถมเธอยังได้ดูแลคุณอาคุณน้าด้วย สมบูรณ์แบบจริง ๆ”
ฮั่วจินเฉินมองการหยอกล้อของทั้งสอง แววตาฉายรอยยิ้มวาบผ่าน ก่อนจะเอ่ยกับซ่งหลิ่วเซวียน “เธอมาเยี่ยมจือจือหรือ”
ซ่งหลิ่วเซวียนพยักหน้า “ใช่ ทางนายเสร็จธุระหรือยัง ตอนนี้ไปพบเธอได้เลยไหม”
“ไปกันเถอะ”
เจียงเฉินจิ้มจิ๊กโฉ่ว แล้วกินเกี๊ยวทีละคำละตัว