ตอนที่ 277 นี่มันเงินสินเดิมเจ้าสาวของเธอนะ

เจียงเชียนเชียนรออยู่ใต้เขาสิบนาที เห็นว่าบนเขายังไม่มีใครลงมา เธอสะพายตะกร้าสานเดินเร็ว ๆ ไปทางหมู่บ้าน

เธอไม่ใช่ครั้งแรกที่ทำเรื่องชั่ว จึงไม่รู้สึกตื่นตระหนกในใจ

ระหว่างทางเจอคนในหมู่บ้าน เธอยังพยักหน้าทักทายเอง แต่คนอื่นไม่สนใจ หันหน้าหนีไปทางอื่นทันที

เจียงเชียนเชียนยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า แต่ตอนก้มหน้ากลับมีแววชั่วร้ายในดวงตา

ทีละคน ๆ แม้แต่เสื้อผ้าที่ดูดีก็ยังไม่มี ยังกล้าดูถูกเธอ

เธอมาจากเมืองซื่อจิ่วเฉิงนะ พวกเขาเคยเห็นเมืองหลวงไหม เคยเห็นรถยนต์กับเครื่องบินไหม

ช่างเถอะ จะไปถือสากับพวกที่ไม่เคยเห็นโลกอะไรกันทำไม ตอนนี้ที่สำคัญที่สุดคือออกไปจากที่นี่