เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หวังเชี่ยนก็เดินมาล้างแตงกวากับมะเขือเทศด้วย เธอหยิบมะเขือเทศลูกใหญ่เกือบเท่าลูกท้อขึ้นมากินก่อน
เธอรู้สึกประหลาดใจกับรสชาติเปรี้ยวหวานกลมกล่อมแสนอร่อย
ทำไมถึงมีมะเขือเทศที่อร่อยขนาดนี้ได้นะ
เสิ่นฉีเสียเห็นเธอกินอย่างเอร็ดอร่อย จึงส่งเสียงฮึดฮัดออกมา “รู้ถึงข้อดีของการมีลูกสาวแท้ ๆ แล้วใช่ไหม ถ้าไม่มีเธอ เธอจะได้กินมะเขือเทศอร่อยขนาดนี้หรือ”
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเธอไม่ได้กินมะเขือเทศสดมานานแล้วหรืออย่างไร ทำไมถึงรู้สึกว่ามะเขือเทศที่พวกเขาปลูก รสชาติเปรี้ยวหวานกลมกล่อมยิ่งกว่าที่เธอเคยกินมาเสียอีก
กินไปลูกหนึ่งแล้วก็ยังอยากกินอีก
หวังเชี่ยนไม่ห่วงภาพลักษณ์กัดมะเขือเทศคำโต พลางเอ่ยว่า “ไม่ต้องให้เธอคอยเตือน ฉันก็รู้ว่าลูกสาวแท้ ๆ ดี ตั้งแต่เธอกลับมาฉันก็รู้แล้วว่าเธอดีมาก ดีไปหมดทุกเรื่อง”