กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซ่งหลิ่วเซวียนอยากไปกินหม้อไฟมาก แต่เวลาของเธอค่อนข้างกระชั้น จึงได้แต่ปฏิเสธอย่างเสียดาย
เธอกอดแขนเจียงถังจือ กลายเป็นตัวร้องงอแง “อิงอิงอิง หม้อไฟฉันกินไม่ได้แล้ว ฉันต้องรีบกลับไปซ้อมการแสดง!
ฉันไม่สน รอบนี้ฉันกินไม่ได้ ไว้ฉันกลับมา เธอต้องเลี้ยงหม้อไฟฉันหนึ่งมื้อ!”
เจียงถังจือคิดว่าเธอใกล้จะมีการแสดงแล้ว รู้ว่าเธอไม่มีเวลากินหม้อไฟจริง ๆ จึงยิ้มแล้วกอดเธอ “ได้ ไว้เราพบกันครั้งหน้า ฉันเลี้ยงเธอให้อิ่มไปเลย”
ผู้การฝ่ายการเมืองลู่พูดอยู่ข้าง ๆ ว่า “หม้อไฟครั้งนี้ฉันก็ไม่กินแล้ว ฉันต้องไปคณะศิลปะทหาร มีธุระนิดหน่อย จะแวะส่งเธอไปด้วย”