เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขณะที่ครอบครัวของลู่ยี่กำลังจะจากไป ฟ่านไฉ่อินก็วิ่งตามมา
แม่ของลู่ยี่ดึงพ่อของลู่ยี่ไว้ แล้วพูดกับลู่ยี่ว่า “พวกเราไปรอบนรถก่อน พวกเธอมีอะไรกันจะพูดก็พูดให้จบในคราวเดียวเถอะ”
อย่าหาข้ออ้างมาเจอกันอีกในภายหลัง ทำท่าทางเหมือนเยื่อใยยังไม่ตัดขาด จนทำให้ตระกูลลู่ของพวกเขาดูเหมือนหาลูกสะใภ้ไม่ได้อย่างนั้นแหละ
ลู่ยี่มองไปยังฟ่านไฉ่อิน “สหายตำรวจเซี่ยยังอยู่ที่โรงพยาบาลหรือ”
ฟ่านไฉ่อินมีคำพูดอยู่เต็มอก แต่กลับต้องชะงักงันเพราะประโยค ‘สหายตำรวจเซี่ยยังอยู่ที่โรงพยาบาลหรือ’ ของเขาประโยคนี้
เธอก้มหน้าลงด้วยความละอายใจ “อืม ฉันรีบกลับมาจากโรงพยาบาล”
ลู่ยี่พยักหน้า “พวกคุณเหมาะสมกันมาก ต่อไปไม่มีฉันเข้าไปก้าวก่าย สหายตำรวจเซี่ยก็คงสมหวังได้แต่งงานรับคุณเข้าบ้านในเร็ววัน”
ฟ่านไฉ่อินรีบเงยหน้าขึ้นอย่างลนลาน “ไม่ใช่แบบนั้นนะ ฉันปฏิเสธไปแล้ว”