กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซ่งหลิ่วเซวียนรีบมองไปที่คนข้าง ๆ ฟ่านไฉ่อิน นั่นคือผู้ชายที่สวมสูทสีดำ
เธอยังไม่ทันเห็นหน้าตาได้ชัด รถก็เร่งความเร็วขึ้นมาทันที จนซ่งหลิ่วเซวียนถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ตามยังไงก็ตามไม่ทัน
ซ่งหลิ่วเซวียนเบรกกะทันหัน ใช้ขาข้างเดียวค้ำพื้น มองรถที่อยู่ไกลออกไปด้วยสีหน้าหนักใจ เธอคงไม่ถูกลักพาตัวไปหรอกใช่ไหม?
ให้ตายสิ อีกสามวันเธอจะแต่งงานแล้ว!
เธอร้อนใจจนขยี้ผม แล้วกวาดตามองหาตู้โทรศัพท์ใกล้ ๆ หาอยู่รอบหนึ่งก็ไม่เจอ เธอจึงบีบต้นขาตัวเองแรง ๆ เจ็บจนเบ้หน้าเบ้ปาก ในที่สุดสมองก็สงบลง
เธอพูดกับตัวเองว่า “ห้ามตื่นตระหนก ห้ามตื่นตระหนก! ก้าวที่หนึ่ง หาตู้โทรศัพท์ ก้าวที่สอง โทรหาผู้การฝ่ายการเมืองลู่ ก้าวที่สาม...ก้าวที่สาม...”