เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเผชิญหน้ากับการปรักปรำของฮั่วจินเหยี่ยน ฮั่วจินเฉินก็ถึงกับโกรธจนหัวเราะออกมา
ที่แกทำนั่นเรียกว่ามองแค่ไม่กี่ทีงั้นเหรอ
สายตาของแกแทบจะกลืนกินเจียงถังจือเข้าไปทั้งตัว แถมยังทำต่อหน้าเขาอีกต่างหาก!
เขาแค่นหัวเราะออกมาคำหนึ่ง ดึงเก้าอี้ออกอย่างแรงแล้วนั่งลง มองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชา “นั่งลงเดี๋ยวนี้”
ฮั่วจินเหยี่ยนเม้มมุมปาก ดึงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามเขานั่งลง จากนั้นก็มองเขาอย่างเย็นชา
ฮั่วจินเฉินพยายามทำน้ำเสียงให้สงบที่สุด แต่วาจาที่เอ่ยออกมาก็ยังคงแฝงไว้ด้วยโทสะ “ฮั่วจินเหยี่ยน แกคิดว่าฉันรู้สึกผิดต่อแกใช่ไหม ถึงได้กล้าลบหลู่พี่สะใภ้ต่อหน้าฉัน ให้คนนอกหัวเราะเยาะแบบนี้”
ฮั่วจินเหยี่ยนก้มหน้ากำสองหมัดแน่น ไม่พูดจา
ฮั่วจินเฉินเห็นเขาเป็นเช่นนี้ ก็รู้สึกเพียงปวดศีรษะ