กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงเฉินไม่ชินกับการถูกคนแปลกหน้าแตะต้องตัว เขาหลบมือที่ยื่นมาของผู้การฝ่ายการเมืองลู่อย่างเงียบเชียบ “ขอบคุณ แต่ฉันเดินเองได้”
ท่าทีไม่เย็นชาและไม่กระตือรือร้น ไม่นอบน้อมและไม่เย่อหยิ่ง ทำเอาผู้การฝ่ายการเมืองลู่หัวเราะออกมา
“ให้ฉันช่วยพยุงนายเถอะ ยังไงน้องสะใภ้ก็เป็นผู้หญิง ไม่มีเรี่ยวแรงเท่าไหร่ อีกอย่างถึงพวกนายจะเป็นพี่น้องกัน แต่ก็ไม่ใช่พี่น้องแท้ ๆ”
เขาขยับเข้าไปใกล้พลางกระซิบเสียงเบา “ที่นี่คือเขตบ้านพักครอบครัวทหาร มีสายตาหลายคู่กำลังมองดูอยู่ นายคงไม่อยากทำลายชื่อเสียงของน้องสะใภ้ใช่ไหม”
เจียงเฉินชะงักไป เขากลับมองข้ามจุดนี้ไปเสียสนิท
เขาหันไปมองเจียงถังจือ เห็นเธอมีท่าทางไม่ใส่ใจ เขาก็เม้มมุมปากเล็กน้อย
น้องสาวไม่ใส่ใจ แต่เขาใส่ใจ