ตอนที่ 215 เถ้าแก่ร้านเฟอร์นิเจอร์โชคใหญ่มาถึง

เงินปันผลหรือ

ไม่ใช่แค่เจียงถังจือที่ประหลาดใจ ฮั่วจินเฉินเองก็มองไปยังเถ้าแก่ด้วยความประหลาดใจเช่นกัน

เถ้าแก่นั่งลงตรงข้ามพวกเขาทั้งสอง แล้วเอ่ยอย่างเปิดอกว่า “เดิมทีร้านของผมกิจการงั้น ๆ เกือบจะเปิดต่อไปไม่ไหวแล้ว

พวกคุณก็รู้ว่าเพิ่งจะมีการปฏิรูปและเปิดประเทศ สภาพการเงินของผู้คนในประเทศยังฝืดเคือง หลายคนไม่ได้ต้องการเฟอร์นิเจอร์ เว้นแต่จะจำเป็นจริง ๆ

ความต้องการเฟอร์นิเจอร์ในประเทศตอนนี้ ส่วนใหญ่ยังคงเป็นฝ่ายควักเงินจ้างคนอื่นทำขึ้นมาเอง ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะกินข้าว ม้านั่ง เตียง ตู้เสื้อผ้า หรืออะไรพวกนั้น ล้วนจ้างคนทำทั้งสิ้น

แต่รูปแบบก็มีอยู่แค่นั้น ทำไปทำมาก็ไม่มีลูกเล่นแปลกใหม่อะไรกัน ส่วนที่ร้านของผมเอง รูปแบบก็ไม่ได้มีมากกว่ากันเท่าไร ส่งผลให้กิจการซบเซาเรื่อยมา”