เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฮั่วจินเฉินไม่มีความขัดเขินแม้แต่น้อย เขายังเอาใจใส่ด้วยการลอกหนังไก่ออกมากินเอง แล้วคีบน่องไก่วางลงในชามของเจียงถังจือ
การที่ถูกเขาประคบประหงมไว้เป็นยอดดวงใจเช่นนี้ หากเจียงถังจือจะบอกว่าไม่หวั่นไหวก็คงเป็นการโกหก
เขาตามใจเธอเพราะน่องไก่อย่างนั้นหรือ ย่อมไม่ใช่แน่นอน แต่มันคือท่าทีต่างหาก
การที่เขาแสดงความรักใคร่ตามใจเธอต่อหน้าผู้มีอิทธิพลเหล่านี้ เท่ากับเป็นการบอกทุกคนเป็นนัยว่า เจียงถังจือคือยอดดวงใจของเขาฮั่วจินเฉิน ใครก็แตะต้องไม่ได้ และรังแกไม่ได้เด็ดขาด
แววตาของเธอเจือรอยยิ้ม ขยับเข้าไปใกล้เขาพลางเอ่ยเตือนเสียงเบา “คุณพอได้แล้วน่า ทุกคนมองกันอยู่นะ”
ฮั่วจินเฉินเอ่ยอย่างไม่แยแส “มองก็มองไปสิ เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวของโต๊ะเรา ของดี ๆ สุภาพสตรีต้องได้ก่อน”
เขาเร่งเร้าเธอ “รีบกินเถอะ เดี๋ยวเย็นชืดแล้วจะไม่อร่อย”