เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังงานเลี้ยงมงคลสิ้นสุดลง ระหว่างที่ผู้คนทยอยกันเดินทางกลับ เจียงถังจือก็เรียกเซี่ยจื่อหยางให้มานั่งคุยกันที่บริเวณพื้นที่พักผ่อน
เธอถามว่า “กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่”
ขณะพูดก็รินน้ำชาให้เขา แล้ววางลงตรงหน้าเซี่ยจื่อหยาง
เซี่ยจื่อหยางรู้สึกปลาบปลื้มจนเกินคาดรีบเอื้อมไปรับถ้วยชา พลางกล่าวว่า “ฉันทำเอง ฉันทำเอง”
เขาไม่กล้าให้เธอรินน้ำชาให้หรอก เขามีคุณงามความดีอะไรคู่ควรกัน
เจียงถังจือพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “แค่น้ำชาถ้วยเดียวเอง ทำไมต้องทำสีหน้าแบบนั้นด้วย”
เซี่ยจื่อหยางหัวเราะแล้วพูดว่า “คนอื่นไม่รู้ก็ช่างเถอะ แต่ฉันอยู่ข้างกายเธอมาเกือบสองเดือนนะ
หลังจากเธอจากมา ตระกูลเฝ่ยทำตามแผนการของเธอ อาณาเขตไม่เพียงขยายใหญ่ขึ้นหนึ่งเท่า แม้แต่ผลกำไรก็ยังเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่า
ไป๋หลิงก็ดำเนินงานตามแผนการของเธอ ตอนนี้การรับสมัครงานได้บุคลากรชั้นยอดมาหกคนแล้ว พวกเขาแบ่งหน้าที่กันชัดเจน และเริ่มคุ้นเคยกับงานทีละน้อย ๆ