ตอนที่ 192 ที่รัก เรากลับบ้านกัน

แยกจากกันมาตั้ง 53 วันแล้วหรือนี่

ผู้การฝ่ายการเมืองลู่ยังรู้สึกเหลือเชื่อ เวลาช่างผ่านไปเร็วจริง ๆ

เมื่อเห็นผู้การฮั่วไม่สนใจสายตาผู้คนรอบข้าง เอาแต่จดจ่ออยู่กับการมองหาคนรักของตัวเอง ผู้การฝ่ายการเมืองลู่ก็ส่ายหน้ายิ้ม ๆ “จะซื้ออาหารเช้าให้น้องสะใภ้หน่อยไหม ฉันเห็นตรงนั้นมีน้ำเต้าหู้ เจียนปิ่ง แล้วก็ซาลาเปาไส้เนื้อขายอยู่”

ฮั่วจินเฉินส่ายหน้า “อย่าเพิ่งซื้อเลย เผื่อซื้อเร็วไปแล้วมันเย็นชืดจะไม่อร่อย เธอคงจะถึงสถานีราว ๆ เก้าโมง รอให้ใกล้เก้าโมงแล้วค่อยซื้อเถอะ”

บนรถไฟ

พอได้ยินเสียงประกาศว่าใกล้จะถึงเมืองหนานเฉิงและให้ผู้โดยสารเตรียมตัวลง เจียงถังจือก็จัดเสื้อคลุมอย่างไม่รีบร้อน โดยไม่แม้แต่จะปรายตามองหญิงคนนั้นกับเด็กทั้งสามคนที่กำลังจ้องมองเธอตาละห้อยตรงทางเดินเลยสักนิด