เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินเหยียนคาดการณ์ไว้ไม่ผิด หลังจากนั้นคนที่ติดต่อขอพบเจียงถังจือเพื่อกินข้าวด้วยก็เพิ่มขึ้นในทันที
ส่วนเซี่ยจื่อหยางก็ถูกบีบให้ทำหน้าที่ผู้ช่วยพิเศษ จากที่ไม่คุ้นเคยจนค่อย ๆ รับมือได้อย่างช่ำชอง
แน่นอนว่า นั่นเป็นเรื่องหลังจากนี้
ในเวลานี้ ตอนที่เดินออกมาจากภัตตาคารก็ใกล้จะถึงช่วงตอนเย็นแล้ว
เวลานัดหมายในช่วงค่ำใกล้เข้ามา ซือเจียหลินจึงพาเจียงถังจือรีบกลับไปยังตระกูลเฝ่ย เปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวจะออกไปข้างนอกพร้อมกับพวกเฝ่ยหงเหวิน
วันนี้ซือเจียหลินสละเวลาของตัวเองมาอยู่เป็นเพื่อนเจียงถังจือ เธอจึงรู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง จึงได้หยิบกล้วยสองลูกออกมาจากมิติให้หล่อนเป็นพิเศษ ก่อนจะก้าวออกจากประตู เธอได้ดึงหล่อนเข้าไปในห้อง “แม่บุญธรรม พวกเรากินกันคนละลูกเถอะ”
ซือเจียหลินงุนงงเล็กน้อย “อ้าว อะไรกันทำไมจู่ ๆ ถึงอยากกินกล้วยล่ะ”
เธอไม่ได้สนใจผลไม้เท่าไรนัก ทว่ากล้วยลูกนี้กลับส่งกลิ่นหอมชวนกินเหลือเกิน