ตอนที่ 152 ระหว่างงานเลี้ยงอาหารค่ำ

วันนี้เซี่ยจื่อหยางสวมสูทผูกเนกไท รูปร่างสูงโปร่งผึ่งผาย หล่อเหลาโดดเด่นสะดุดตา

ทว่าสีหน้าของเขากลับเคร่งขรึมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ในช่วงที่เจียงถังจือกำลังแต่งหน้า เขาได้อาศัยโทรศัพท์บ้านของตระกูลเฝ่ยโทรหาหน่วยทหารเมืองหนานเฉิง ซึ่งผู้การฝ่ายการเมืองลู่เป็นคนรับสาย

เซี่ยจื่อหยางกวาดตามองรอบตัว เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครแอบฟัง จึงใช้ภาษาถิ่นภาคใต้พูดกับผู้การฝ่ายการเมืองลู่ “ผู้บังคับการฝ่ายการเมือง คนที่มาร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำวันนี้ มีบุคคลสำคัญอยู่เยอะมาก ฉันสังเกตดูแล้ว รอบข้างมียอดฝีมือซุ่มอยู่ไม่น้อย แล้วฉันยังเห็นมือสังหารซุ่มยิงอีกด้วย”

ผู้การฝ่ายการเมืองลู่ใจหายวาบ กดเสียงต่ำลงถาม “เป้าหมายของพวกเขาคือสหายตำรวจเจียงหรือ”

เซี่ยจื่อหยางกดเสียงต่ำลง “ยังไม่แน่ใจ แต่อันตรายมากจริง ๆ ถ้ามีแค่ฉันกับสหายตำรวจอู๋คอยคุ้มกันอย่างลับ ๆ คงไม่พอแน่ ผู้บังคับการฝ่ายการเมือง ฉันขอกำลังเสริม”